Z powodu zwiększającej się liczby wypadków komunikacyjnych liczba osób niepełnosprawnych stale się zwiększa. Często wypadkom ulegają osoby młode, aktywne przed wypadkiem, które również po nim, nawet jeśli na przykład są zmuszone do jeżdżenia na wózku inwalidzki, chciałyby pozostać aktywne. Niestety, istnieją bariery architektoniczne, które bardzo im to utrudniają. Pierwszą z barier są wszelkiego rodzaju schody drewniane, które często uniemożliwiają dostanie się do celu. Budynki użytku publicznego zobowiązane są do montażu windy lub podjazdu dla wózków inwalidzkich, tak aby schody drewniane nie ograniczały dostępu do tych miejsc osobom niepełnosprawnym. Domy prywatne osób chorych, również muszą zostać przebudowane tak, aby schody drewniane nie były przeszkodą dla niepełnosprawnego. Kolejną barierą są wysokie krawężniki, które utrudniają poruszanie się po ulicach i często zmuszają osoby poruszające się na wózkach inwalidzkich do korzystania z pomocy innych. Na szczęście bariery architektoniczne są stopniowo usuwane i osoby niepełnosprawne mogą w coraz większej ilości miejsc poruszać się samodzielnie, dzięki czemu mogą normalnie pracować, uczyć się czy studiować i nie są skazane na pozostawanie we własnym domu.